Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

Αλλού αυτά

Σ' αυτή τη ζωή μια κακία μένει και σίγουρα δεν είναι η δική μου. Δεν ντρέπομαι για τον πατέρα μου. Κατά βάση τώρα που πέθανε, έχω πολλά καλά να του θυμηθώ που δεν του αναγνώριζα πριν. Και φυσικά είμαι του Αντωνίου. Αυτουνού που βοήθησε τόσο κόσμο κι αυτούς που τώρα τον κατηγορούν, και πέθανε πάμπτωχος. Το ξαναλέω, οι ψυχοθεραπευτές τα τελευταία χρόνια δεν κάνουν καλή δουλειά. Τζάμπα τα λεφτά που σκάτε εκεί πέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου