Εγκρίνεστε αλλά απορρίπτεσθε

Είμαι Ελληνίδα αδιαμφισβήτητο και σκέτο. Με σύζυγο Αμερικανικής υπηκοότητας και Ιθαγένειας και κόρη ανήλικη γεννημένη στην Ελλάδα με Αμερικάνικο διαβατήριο από γεννησιμιού της. Φέτος τέλειωσε το λύκειο και αποφάσισε να πάει σε Αμερικάνικο πανεπιστήμιο, από πέρσι το έχει αποφασίσει, επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει η ειδικόητα με την οποία θέλει να ασχοληθεί, στα δημόσια πανεπιστήμια. Τότε πήραμε την απόφαση να φύγουμε και οι τρεις.
Τρέχω από το Φεβρουάριο να φτιάξω τα χαρτιά μου για την αίτηση βίζας στην Αμερικάνικη πρεσβεία. Πέρασα στάδιο ένα, στάδιο δύο και στάδιο τρία, το τελευταίο χθες. Ήταν η μέρα που θα παραλάμβανα τη βίζα μου, εφόσον τα ξεψάχνισαν όλα, και τα ποινικά μου μητρώα, και τις δραστηριότητές μου και που δούλεψα τα τελευταία δέκα χρόνια, και τις αρρώστιες μου τις παιδικές και με έβαλαν κι έκανα και εμβόλιο αντιτετανικό, πάει να πει στη χώρα τους κινδυνεύω από Τέτανο; δεν κατάλαβα, τέλος πάντων. Παω που λέτε, σίγουρη ότι είναι η μέρα που θα παραλάβω τη βίζα μου γιατί αυτό με άφησαν να καταλάβω τηλεφωνικά και εφόσον είπαν all papers are clear. Στην πόρτα νούμερο 13, γαμώ τον αριθμό, από μέσα μας περίμενε μια γυναίκα, μια καινούργια έκδοση της νοσοκόμας από τη φωλιά του κούκου. Με έβαλε και υπέγραψα κάτι άλλα χαρτιά με τη φωτογραφία μου κολλημένη πάνω. Ύστερα έστειλε το Τζεφ, τον άντρα μου να πάει στο ταμείο να πληρώσει το παράβολο, 230 ευρώ, και να γυρίσει πίσω εκεί με την απόδειξη. Τα τελευταία που θα δίναμε πριν την παραλαβή της βίζας. Κι αφού γύρισε ο Τζεφ με την απόδειξη μας λέει. Α, εδώ λέτε ότι έχετε μόνο 24 χιλιάδες δολλάρια. Και το σπίτι μας στην Αθήνα της απαντάμε μεις. Ναι αλλά ο κύριος δεν έχει δουλειά στην Αμερική. -Πως να έχει αφού μένει εδώ; Τώρα θα έχει που θα πάμε. Ναι αλλά αν δεν έχει ακόμα δουλειά στην Αμερική ανεξάρτητα αν πιάσει αμέσως μόλις πάτε και ανεξάρτητα του ότι έχετε σπίτι να μείνετε, και ανεξάρτητα ότι έχει αποκτήσει κάρτα μόνιμου κάτοικου Καλιφόρνιας στο τελευταίο του ταξίδι εκεί, Πρέπει, αφού δεν έχει ακόμα μισθό, να πολλαπλασιάσετε το κατώτερο όριο που απαιτείται να έχετε σε χρηματικό ποσό για τη φτώχεια, να το πολλαπλασιάσετε επί τρία. Δηλαδή σας λείπουν 50 χιλιάδες δολλάρια.
Μα είμαι Αμερικανός πολίτης. Έχω παιδί Ανήλικο Αμερινανίδα πολίτη επίσης. Σύζυγο και μάνα που θέλει να συνοδεύσει το παιδί της και μένα στην Αμερική, δεν γράφει πουθενά στις φόρμες που συμπληρώσαμε για 75 χιλιάδες δολάρια.
Ναι αλλά αυτό λέει ο νόμος. Αν δεν έχετε μόνιμη δουλειά στην Αμερική με σταθερό εισόδημα ήδη, δεν μπορείτε να φέρετε τη γυναίκα σας. Εκτός κι αν βρείτε έναν σπόνσορα που αποδείξει ότι έχει αυτά τα χρήματα και σας αναλάβει υπευθύνη του.
Άκρα του τάφου σιωπή. Εγώ θυμόμουν ότι οι Έλληνες γιατροί, τους βρίζουμε τους ξεβρίζουμε, έσωσαν τη ζωή του Τζεφ δυο φορές με σοβαρότατες εγχειρίσεις και δεν πήραν δεκάρα. Θυμόμουν ακόμα ότι δεκάδες ήταν οι Έλληνες φίλοι που ήρθαν και δώσανε αίμα για τον Τζεφ. Θυμόμουν ότι δουλεύω τα τελευταία πέντε χρόνια σαν σκυλί συχνά 16 και 18 ώρες για καλύψω τις ανάγκες της οικογένειας. Θυμόμουν τα όνειρα του Τζεφ ότι μια μέρα, Θα είναι αυτός σε θέση να το κάνει αυτό για την οικογένεια και βρω την ευκαιρία να ξεκουραστώ για λίγο και γώ. Η Αμερική όμως, δεν θέλει πίσω ένα παιδί της που ΔΕΝ κατάφερε να πλουτίσει στην μικρή Ελλάδα. Δεν θέλει ούτε τη γυναίκα του ούτε το παιδί του. Όχι γιατί τα χαρτιά μας δεν είναι clear, αλλά γιατί δεν έχουμε αρκετά χρήματα, ασχέτως φιλοξενίας και προσφοράς εργασίας, για να γίνουμε αποδεκτοί. Κι αυτό περίμεναν να πληρώσουμε έναν σκασμό λεφτά πρώτα, για να μας το πουν την τελευταία στιγμή. Ετοιμάζουμε γράμμα στον Ομπάμα.