REFENE.COM

Που πας κορίτσι όμορφο με τις λυωμένες σόλες;
δεν θά'ταν τάχα καλύτερα ξυπόλητη να περπατάς
χωρίς τα φθαρμένα λουριά να σου τρώνε τα πόδια
χωρίς το καμένο λάστιχο να σου τρυπά τα πέλματα;
Κι αυτό το πρόσωπό σου με την ξεραμένη μάσκαρα
κι αυτά τα μάγουλα με το μπαγιάτικο ρουζ
κι αυτά τα ρούχα τα λαμέ μες στο καταμεσήμερο
τα ρούχα με τα ύπουλα ξέφτια
σερνάμενη νύχτα μες στο καταμεσήμερο που πας;
Τα πόδια ξυπόλητα γίνονται δυνατά
κι ελάχιστα νιώθουν τα χαλίκια και τ' αγκάθια.
Που πας κορίτσι  με τα βουλιαγμένα μάτια;
και ποιοι τα τελευταία ψήγματα της ξεγνοιασιάς σου
 πριν το ξημέρωμα χαρήκαν,
ποιοι, την ώρα που έσκαγαν οι ακτίνες της μέρας
σε γύρισαν πίσω στο σκοτάδι
μ' ένα λαμέ που πια δεν γυαλίζει
που πας γιαγιά ταλαίπωρη με τις λυωμένες σόλες;