REFENE.COM

Σε είδα να περπατάς δίπλα μου κι έτσι αυθόρμητα
σου έκοψα μια κλωστή απ' τη φανέλα.
-Φοβάμαι, έχουν αγριέψει πολύ τα πράγματα.
Ας μπούμε σε κανένα στενό. Μας έπνιξαν τα δακρυγόνα
-Πιο πάνω ίσως να είναι καλύτερα.
-Έχω μήνυμα από τον Άκη.
"Που είστε ρε πούστηδες; συναντηθήκατε και ξεχάσατε τη διαδήλωση;"
-Ας γυρίσουμε μέσα, εδώ είμαστε ξεκομένοι.
-Τι κάνουν αυτοί εκεί πέρα; ετοιμάζουμ μολότοφ;
-Πάμε μωρό μου, καλύτερα να μη μας δουν.
Σταθήκαμε απέναντι από την πλατεία Συντάγματος, στη μεριά της Σταδίου.
Ξεχωρίσαμε τον Άκη να προχωρά μέσα στο πλήθος κρατώντας από το χέρι
την Κατερίνα του.
Τα δικά μας χέρια κρέμονταν στα πλάγια μας, τρομαγμένα ανήσυχα.
Δεν ήταν πιο τρομακτική αυτή η συγκέντρωση
από τη θάλασσα που ξύπναγε μέσα μας.
-Ας φύγουμε. Άρχισε το νταβαντούρι.
Μπροστά στις μηχανές των εισιτηρίων
συνειδητοποιήσαμε ότι πάμε αντίθετα.
Τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια.
-Μ΄αγάπησες αλήθεια ποτέ;
-Πάμε μωρό μου, καλύτερα να μη μας δουν.