Μίσχος ξεφλουδισμένος μέχρι το μεδούλι
ετοιμόροπος
μ' έναν ανθό ξεράδι για κεφάλι.
Παραπονιέται
"Ας ήμουν τουλάχιστον χωρίς το βάρος σου
μόνος θα άντεχα καλύτερα στον αέρα"
Και τότε το ξεράδι αυτό που κάποτε
μοσχοβολούσε
ξεκόλλησε.
Ένα κοτσάνι μόνο του χωρίς κεφάλι
περιμένει τώρα ανέλπιδα να ξανανθίσει
ή ένα χέρι σπλαχνικό να το ξηλώσει.
Καρδιοπαθής, νεφροπαθής
και κουρασμένη
τρέχει να του αλλάξει θέση στο κρεβάτι
και κάθε δυο λεπτά παρακαλάει
να' χε τον τρόπο να καλέσει έναν άνθρωπο
ή το δικαίωμα να τύχει μιας φροντίδας.
Τόσα χρόνια το πλήρωνε το δικαίωμα.
Ας φύγει εκείνος τουλάχιστον νωρίτερα
παρακαλάει
για να μη μείνει αβοήθητος και μόνος
και ξένα χέρια απλωθούνε πάνω του
χωρίς την παρουσία μου, χωρίς συμπόνια.
Στη μάνα μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου