Γενικό

Άνθρωποι γύρω μας διαβαίνουν δρόμους κακοτράχαλους και πάνε. Μπορεί ενίοτε να βαδίζουμε δίπλα και να μη βλεπόμαστε. Μπορεί άλλοτε να νομίζουμε πως εμείς πατώντας πρόσκαιρα σε ένα ίσιωμα, θα είμαστε καλύτερα αν δεν κοιτάζουμε προς εκείνη την κατεύθυνση. Το σίγουρο είναι πως αργά η γρήγορα πάλι θα βρεθούμε να βαδίζουμε δίπλα. Είναι τα πάνω και τα κάτω της ζωής που κάθε φορά βγάζουν κάποιους από το ίσιωμα και τους τοποθετούν πάλι στα σκαρφαλώματα και τα αγκάθια. Είναι γι' αυτό και από αυτό που προκύπτει η συμπόνια στον συνάνθρωπο και η αλληλεγγύη. Ξέρουμε πολύ καλά πως είναι να βρίσκεται κανείς στη μία θέση και στην άλλη. Ξέρουμε ακόμα και τις προοπτικές μας. Μη μασάς. Σε σκέπτομαι και σε περιμένω, αφού δεν υπάρχει τρόπος να είμαι εκεί. Και μη λυπάσαι. Θύμωσε μόνο.