Spread, spread – μας τα πρήξατε
Αγαπητοί συν ευρωπαίοι και επιφανείς ευρωπαϊστές συνέλληνες.
Οι Έλληνες είμαστε ένας έξυπνος, δημιουργικός και αθεράπευτα απειθάρχητος λαός. Απειθάρχητος, ακριβώς γιατί είναι έξυπνος και δημιουργικός. Το δυστύχημα μας είναι πως ζούμε σε έναν κόσμο και σε ένα γεωγραφικό χώρο, όπου ο ατομισμός που προϋποθέτει η δημιουργικότητα και η εξυπνάδα είναι ένα θανάσιμο ελάττωμα, ενώ η ηθική κι η νοοτροπία της αγέλης, προτέρημα. Γιατί εξ ορισμού παράγει (ο ατομισμός) αδύναμα και ανισόρροπα κράτη, σε μια εποχή που το κράτος είναι το άλφα και το ωμέγα για τη δημιουργία μιας εύρυθμης και ευνομούμενης, σύμφωνα με την τρέχουσα αντίληψη, πολιτείας.
Για να επιβιώσουμε λοιπόν στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης και του καταναγκαστικού εξευρωπαϊσμού μας, αναγκαζόμαστε να γίνουμε κατεργάρηδες. Αντί να χρησιμοποιήσουμε παραγωγικά τη δημιουργικότητα μας, τη διοχετεύουμε και την εξαντλούμε σε ένα σωρό πονηριές και επινοήσεις προκειμένου να ξεφύγουμε από την υποχρέωση να στηρίξουμε ένα κράτος που όχι μόνο δεν μας προσφέρει τίποτα, αλλά αντιθέτως, μας επιβαρύνει όλο και περισσότερο, κάνοντας τη ζωή μας κόλαση. Ένα κράτος που εσείς και τα όργανα σας στην Κομισιόν, πιστεύετε ότι τιμωρείτε, ενώ στην ουσία τιμωρείτε εμάς με τα ολέθρια μέτρα που εισηγείστε και ΑΝΕΞΟΔΑ (αφού άλλα κορόιδα θα πληρώσουν) υιοθετούν οι, για κακή μας τύχη, άβουλοι και πειθήνιοι κυβερνώντες μας.
Δεν ξέρω πόσοι από σας έχετε αντιληφθεί πως σε αυτή τη χώρα, το κράτος προσφέρει ΟΛΕΣ τις (απολύτως αναξιόπιστες και άχρηστες) υπηρεσίες του ΜΟΝΟ έναντι αμοιβής – μπορεί κάτι να έχετε ακούσει για τον ελληνικό όρο φακελάκι, αλλά με πόση ακρίβεια μπορείτε να αναπαραστήσετε στη φαντασία σας τι σημαίνει να πληρώνεις φόρους, άμεσους, αλλά και πολλούς, μα πάρα πολλούς, έμμεσους, για να σου παρέχει το κράτος σου παιδεία κι εσύ να πληρώνεις χιλιάδες ευρώ ετησίως για να μάθει γράμματα το παιδί σου, ή να πέφτεις στην ανάγκη να εισαχθείς σε ένα από τα αχαρακτήριστα δημόσια και δωρεάν νοσοκομεία του και να πρέπει να υποθηκεύσεις το σπίτι σου για να έχεις μια αμυδρή ελπίδα να βγεις από κει μέσα ζωντανός. Και δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες και να σας μιλήσω για πολεοδομίες, εφορίες, το χαρτζιλίκι του υπαλλήλου της ΔΕΗ για να μας βάλει ρεύμα, ή την εισφορά μας στον υπάλληλο του υπουργείου μεταφορών για να πάρουμε την άδεια οδήγησης μας και πάει λέγοντας σε μια λίστα που δεν έχει τέλος.
Αντιλαμβανόμαστε βέβαια, ως έξυπνοι άνθρωποι που είμαστε, πως με αυτή τη συμπεριφορά (να κλέβουμε ότι και όσο μπορούμε από το κράτος που μας κλέβει δηλαδή) διαιωνίζουμε τον φαύλο κύκλο, παράγοντας ένα όλο και πιο αναξιόπιστο κράτος/ληστή, αλλά όπως όλοι οι έξυπνοι και δημιουργικοί άνθρωποι δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την εμμονή μας, πως είναι γελοίο να επιτρέψει κανείς σε έναν άχρηστο (στην περίπτωση μας, το ελληνικό κράτος) να κηδεμονεύει βλακωδώς τη ζωή του. Κι έτσι γινόμαστε κατά κάποιο τρόπο θύματα της εξυπνάδας και της δημιουργικότητας μας – η οποία κατ’ επέκταση ξεπέφτει σε βλακεία και κουτοπονηριά.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες λοιπόν, δεν βλέπουμε καμιά πιθανότητα βελτίωσης. Αντιθέτως, στα πλαίσια της υποχρεωτικής διαιτησίας του κοινωνικού μας προβλήματος (με όρους και μέτρα που λαμβάνονται από χαρτογιακάδες που ούτε ιδέα έχουν για τις ιδιαιτερότητες που αναφέρουμε, ούτε και δίνουν μία για το αν θα έχουν αποτέλεσμα) που επιβάλει η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η αδυναμία μας (λόγω αυτής της συμμετοχής) να δώσουμε μια «ελληνική» λύση στο πρόβλημα, μόνο επιδείνωση μπορούμε να δούμε. Έτσι, η μόνη ορατή λύση στο πρόβλημα είναι η ολοκληρωτική διάλυση και επανίδρυση του κράτους και η αποχώρηση μας από την περιβόητη ευρωζώνη.
Κι εδώ που τα λέμε, όπως και να το δει κανείς, και τα δυο μοιάζουν αναπόφευκτα – και σε ότι αφορά εμάς (προσωπικώς), ευκταία.
Οπότε, μη μας απειλείτε σας παρακαλώ με αυτό που εμείς πιστεύουμε πως θα είναι η σωτηρία μας (με την έξοδο μας από την ευρωζώνη δηλαδή) γιατί έτσι φαίνεστε στα μάτια μας πιο ηλίθιοι από όσο θέλουμε (λόγω μιας αδυναμίας που σας έχουμε) να πιστεύουμε πως είστε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου